21:55:00

165. "Pieśń królowej" Elizabeth Chadwick





Książki historyczne nigdy specjalnie mnie nie interesowały. Jestem – co tu dużo ukrywać – beznadziejnie słaba z historii, więc szerokim łukiem omijałam wszystko, co było z nią związane. Do tego często miałam wrażenie, że wiele z nich – zwłaszcza z powieści skierowanych do kobiecego grona – to po prostu tanie romansidła. Teraz zaczynam pluć sobie w brodę, bo mogło mnie tak wiele ominąć! Niespodziewana przesyłka z Pieśnią królowej Elizabeth Chadwick zaskoczyła mnie, a jeszcze bardziej byłam zdumiona, gdy książka autentycznie przypadła mi do gustu.

Eleonora Akwitańska, Alienor, była królową Francji i Anglii, żyjącą ponad osiemset lat temu. Jej odwaga, ambicja i mądrość, a także upór sprawiły, że stała się jedną z ważniejszych kobiecych postaci w historii. Po śmierci ojca, trzynastolatka została zmuszona do ślubu z księciem Ludwikiem, przyszłym królem Francji. Młodziutka Alienor szybko zasiądzie na tronie u boku niewiele starszego męża, a przyszłość która miała być tak spokojna i kolorowa, zaczyna być coraz trudniejsza.

Jak wspominałam wcześniej, jestem słaba z historii. Nie kojarzyłam postaci Eleonory Akwitańskiej, więc jej losy były dla mnie tajemnicą. Mogłam czytać książkę i przeżywać wydarzenia, które były w niej opisane. Polubiłam rezolutną dziewczynę, wciągnęłam się w opowieść o jej życiu, nie chciałam odrywać się od lektury. I nie ma w tym ani krzty kłamstwa czy koloryzowania. Naprawdę zaciekawiły mnie jej dalsze losy. Była taka młoda, a tak szybko musiała dojrzeć. Jej małżeństwo nie należało do udanych, jej mąż był dewocyjnie pobożny, nieprzygotowany do bycia królem. Obsesyjnie pragnął mieć syna, swojego spadkobiercę, a także dowód na to, iż jest prawdziwym mężczyzną (wierzono, iż mężczyzna, który nie jest w stanie spłodzić syna, jest słaby). Dopingowałam królowej, moje wewnętrzne ja głośno tupało nogą na głupotę i bezczelność Ludwika. Dlatego też nie mogłam oderwać się od Pieśni królowej. Ja po prostu musiałam się dowiedzieć, czy uda się jej wreszcie wyplątać z tego nieszczęśliwego związku.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Elizabeth Chadwick. Jest cenioną brytyjską pisarką powieści historycznych, których ma na swoim koncie blisko dwadzieścia. Jest członkinią Regia Anglorum, wczesnośredniowiecznej grupy rekonstrukcyjnej. Przeprowadza swoje własne badania, które służą jej jako materiały do książek. Pieśń królowej oparta jest na zdobytej przez nią wiedzy, na informacjach ze źródeł, do których udało się jej dotrzeć. Przedstawia rzeczywiste postaci tak, jak utrwaliły się na łamach historii. Pewne wątki to czyste spekulacje autorki, domysły, które powstały po przeczytaniu annałów.

Książkę czytało mi się niezwykle szybko i przyjemnie. Alienor okazała się być barwną postacią, wartą uwagi, a jej losy zaintrygowały mnie i wciągnęły. To silna kobieta, która zna swoją wartość. Dobrze wykształcona, potrafiąca też czytać zachowania ludzi. Do tego styl Chadwick jest dobry, tylko ułatwia czytanie. Prawdziwe dzieje potrafiła przekształcić w interesującą powieść, która mnie trzymała w napięciu. Pieśń królowej to również kopalnia wiedzy na temat dawnych obyczajów, etykiety, tradycji. Mogłam się z niej dowiedzieć jak traktowano kobiety, jaką odgrywały one rolę w życiu swoich partnerów, a także w społeczności.

Po skończeniu lektury miałam zamiar sięgnąć do źródeł i poczytać o królowej. Zmieniłam jednak zdanie, gdy dowiedziałam się, że w przygotowaniu jest już drugi tom cyklu. Nie chciałabym psuć sobie przyjemności czytania. Mogę polecić Wam Pieśń królowej z czystym sumieniem. Cieszę się, że książka tak nieoczekiwanie trafiła w moje ręce i mogłam ją przeczytać. 

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Prószyńskiemu.




Recenzja znajduje się również na:

1 komentarz:

  1. Miałam sobie ją kupić i chyba po przeczytaniu Twojej recenzji chcę jeszcze bardziej����

    OdpowiedzUsuń

Copyright © 2016 Licencja na czytanie , Blogger